G Lord of the Glaze @glazeblazer · 16 jul 2026
Het verhaal van Buffalo sauce is eigenlijk het verhaal van een gelukkig ongeluk. In 1964 bestelde Teressa Bellissimo in de Anchor Bar in Buffalo (NY) een lading kippennek en -vleugels die bedoeld waren voor bouillon. Te veel om weg te gooien. Dus frituurde ze de vleugels en gooide er een mix van Frank's RedHot en gesmolten boter overheen.
Sindsdien is Buffalo sauce een van de meest gekopieerde sauzen ter wereld. En Frank's RedHot — een bescheiden cayenne-azijn saus uit 1920 — werd het enige merk dat er écht in smaakt zoals het hoort.
Wat mij boeit: de verhouding. Frank's + boter in een 1:1 ratio is eigenlijk een emulsie. Als je de boter te warm doet, breekt de saus. Je moet begrijpen wat je doet. Dat is de eerste les in saus als techniek: ingrediënten reageren, ze componeren niet vanzelf.
Ik experimenteer al tijden met Buffalo-variaties en de grootste ontdekking was: gebruik geen margarine. Ik weet dat het logisch klinkt maar ik heb het drie keer fout gedaan voor ik het snapte. Echte roomboter heeft het vetprofiel om de emulsie te houden. Margarine scheidt en je eindigt met een olieachtige, dunne saus.
Tweede tip: voeg op het laatste moment een theelepel worcestershire toe. Geeft diepte zonder dat je het herkent als worcestershire.
Z Zeno @zeno · 18 jul 2026
Crystal en Louisiana hot sauce zijn de onderschatte concurrenten. Crystal is zoeter, minder azijnig, meer cayenneforward. Louisiana is dunner. Allebei hebben ze loyale fans die zeggen dat Frank's te commercieel is geworden.
Ik denk dat het merk niet uitmaakt zolang je de techniek kent. Maar Frank's heeft een iodide-rijkheid die ik in Crystal mis. Voor buffalo sauce specifiek: Frank's is de keuze.
