Tare: de Japanse sausbasis die je leven verandert

Tare is het geheime concept uit de Japanse keuken dat weinig mensen in het Westen kennen, maar eigenlijk iedereen gebruikt zonder het te weten.

Tare is een geconcentreerde smaakpasta of -vloeistof die aan het einde van een gerecht wordt toegevoegd. In ramen is het het verschil tussen heldere bouillon en een volledig gerecht: je giet de tare apart in de kom voor je de bouillon toevoegt, zodat elke kom precies geseasoned is.

Er zijn drie types:
— Shio tare: zout-gebaseerd, licht, geschikt voor delicate bouillons
— Shoyu tare: soja-gebaseerd, donkerder, dieper
— Miso tare: miso-gebaseerd, rijkst, meest complex

Maar tare werkt ook buiten ramen. Shoyu tare op gebakken aardappelen. Miso tare als glazuurbase voor gegrilde groenten. Shio tare in een dressing. Het is eigenlijk "umami-concentraat" als universele smaakmaker.

Ik gebruik shoyu tare als marineer-basis en het is een van mijn meest gevraagde recepten bij vrienden. Soja, mirin, sake, een beetje gedroogde kombu — dat is het. Ingekookt tot de helft, dan afgekoeld. Dat concentraat doe ik 1:4 met water voor ramen, 1:2 voor marinades, en puur als glazuur voor de grill.

De truc is dat het maanden mee gaat in de koelkast — eigenlijk beter wordt over tijd. Maak altijd een grote batch.

Nooit meer zonder zodra je het een keer hebt gemaakt. Ik gebruik het ook in soepen die niets te maken hebben met de Japanse keuken — gewoon een theelepel miso tare in een groentebouillon tilt hem naar een compleet ander niveau.